Ιδιαζόντως

πραγματικά.

Τι προσκυνάει ο Πάκης; Το ΑΝΚΧ του Βοθρολυμαίου;

ÇÑÁÊËÅÉÏ - ÐÁÔÑÉÁÑ×ÉÊÏ ÓÕËËÅÉÔÏÕÑÃÏ ÊÁÉ ÄÅÎÉÙÓÇ ÓÔÇÍ ÁÑ×ÉÅÐÉÓÊÏÐÇ ÊÑÇÔÇÓ  (EUROKINISSI)

 

panorthodoksi

 

Πανορθόδοξη -  Κρήτη - 2016 - Βοθρολομαίος - Αιγυπτιακό ΑΝΚΧ   2

 

egypt-roll-22-of-33-picture-27-of-36-luxor-mummification-museum-sarcophagus-detail-serpentsand-ankh

Ο Αιγυπτιακός Σταυρός ΑΝΚΧ ανάμεσα στους όφεις της Σοφίας

 

ΑΝΚΧ:  https://en.wikipedia.org/wiki/Ankh

.

.

Τρίτη, 21 Ιουνίου , 2016 Posted by | άλλα κόλπα, γεωπολιτική, επικαιρότητα, ορθοδοξία | , , , , , , | Σχολιάστε

Εν όψει της συγκλήσεως της (παναιρετικής;) Συνόδου του 2016

http://www.pentapostagma.gr

 

Του Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου
Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών
Δρος Κανονικού Δικαίου

Εν όψει της συγκλήσεως της αποκαλουμένης Αγίας, Μεγάλης και Πανορθοδόξου Συνόδου, την οποία έχει εξαγγείλει ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, θα ήθελα ως κανονολόγος να τοποθετηθώ και να απαντήσω σε ορισμένα ερωτήματα, τα οποία θέτουν ευλόγως ορθόδοξοι θεολόγοι, αλλά και ο απλός ορθόδοξος λαός.
Και το πρώτο ερώτημα είναι: Πότε συγκαλείται Σύνοδος με την συμμετοχή εκπροσώπων της καθόλου Ορθοδόξου Εκκλησίας; Το δεύτερο: Πώς πρέπει να αποκαλήται αυτή η Σύνοδος, Πανορθόδοξος ή Οικουμενική; Κάι το τρίτο: Πότε μία Σύνοδος χαρακτηρίζεται ληστρική;

α. πότε συγκαλείται σύνοδος
Η Εκκλησία του Θεανθρώπου Κυρίου ως το «μυστικό Του Σώμα» -«και αυτός εστίν η κεφαλή του σώματος, της εκκλησίας» (Κολ. 1, 18)- από τα πρώτα βήματά της εκινείτο συνοδικώς. «Έδοξε τώ αγίω πνεύματι καί ημίν» (PG 31, 1432), εξαγγέλλει η Αποστολική Σύνοδος των Ιεροσολύμων και ο λόγος αυτός γίνεται ο ιερός τύπος όλων των μετέπειτα Συνόδων της Εκκλησίας.
Η Σύνοδος με την συμμετοχή εκπροσώπων της καθόλου Ορθοδόξου Εκκλησίας αποτελεί το υπέρτατο νομοθετικό όργανο της Εκκλησίας του Χριστού, της ΜΙΑΣ, ΑΓΙΑΣ, ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Συγκαλείται κυρίως «προς κοινήν συνδιάσκεψιν καί απόφασιν επί εκκλησιαστικών ζητημάτων, αφορώντων την καθόλου Εκκλησίαν» (Μίλας, Εκκλησιαστικόν Δίκαιον, Αθήνησιν 1906, σ. 405). Συγκαλείται, δηλαδή, όταν χρειάζεται να ρυθμισθούν θέματα, τα οποία ταλανίζουν τον κλήρο και τον λαό της, όπως η σχέση των μελών της, κληρικών και λαϊκών, μετά των διαφόρων αιρετικών.
Η ανωτέρω Σύνοδος, έχοντας «την χρείαν κατεπείγουσαν καί τήν αιτίαν εύλογον», κατά τον Μ. Αθανάσιο (PG 26, 688B), συγκαλείται πρωτίστως για να υπερασπισθή την ενότητα της Εκκλησίας και να διασώση την Ορθόδοξο πίστη. Όταν κινδυνεύουν τα δύο αυτά, τότε είναι αδήριτος η ανάγκη συγκλήσεώς της. Ο π. Δ. Στανιλοάε γράφει επ” αυτού: «Οι Σύνοδοι […] διέσωσαν την χριστιανική ενότητα και την χριστολογική βάση της Εκκλησίας» (Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, Θεσ/νίκη 2014, σ. 60).
Συνεπώς το κύριο θέμα με το οποίο πρέπει να ασχοληθή μία νέα Σύνοδος, συμμετεχόντων απάντων των εκπροσώπων της ΜΙΑΣ, ΑΓΙΑΣ, ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ είναι η ενότητα των μελών της. Δεν είναι δυνατόν, ως προς τα θέματα πίστεως, να μην βασιζώμαστε στις αποφάσεις των Οικουμενικών και τοπικών Συνόδων, αλλά και των Αγίων Πατέρων, οι οποίες έλαβαν οικουμενικό κύρος και διαφορετικά να πρεσβεύουν ο Οικουμενικός Πατριάρχης και οι ομόλογοί του και διαφορετικά ο κλήρος και ο λαός. Κατ” αυτόν τον τρόπο κινδυνεύουμε να φθάσουμε σε σχίσματα, διακυβεύεται η ενότητα της Μιας Εκκλησίας. Ο Μ. Βασίλειος εναγωνίως αναφωνούσε: «Πάνυ με λυπεί ότι επιλελοίπασι λοιπόν οι των Πατέρων κανόνες και πάσα ακρίβεια των Εκκλησιών απελήλαται, και φοβούμαι μη, κατά μικρόν της αδιαφορίας ταύτης οδώ προϊούσης, εις παντελή σύγχυσιν έλθη τα της Εκκλησίας πράγματα» (PG 32, 400B).
Καθίσταται σαφές, επομένως, ότι μία νέα Σύνοδος με την συμμετοχή απάντων των εκπροσώπων της Ορθοδόξου Εκκλησίας πρέπει να ασχοληθή κατά πρώτον με το θέμα της ενότητος των μελών της Εκκλησίας, κληρικών και λαϊκών, διαγράφοντας μία ενιαία αντιμετώπιση των σημερινών αιρέσεων, όπως τού Παπισμού, τού Προτεσταντισμού, τού Χιλιασμού κ.αλ. Κατά δεύτερον οφείλει να διεξέλθη και να επιλύση τα αναφυέντα εντός του χώρου της ΜΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, νέα ποιμαντικά προβλήματα με φρόνημα Πατερικό βάσει των αποφάσεων των προηγηθεισών Οικουμενικών Συνόδων και των τοπικών Συνόδων και των Αγίων Πατέρων, οι οποίες έλαβαν οικουμενικό κύρος με τον Β΄ κανόνα της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου.

β. πως πρέπει να αποκαλήται
Το δεύτερο ερώτημα είναι: Πώς θα ονομασθή, ποίο χαρακτηρισμό θα λάβη, της Οικουμενικής Συνόδου ή της Πανορθοδόξου;

1. Εάν η Σύνοδος ονομασθή «Πανορθόδοξος», αυτό σημαίνει ότι τα μέλη της συνίστανται από Ορθοδόξους Επισκόπους, οι οποίοι θα ασχοληθούν με την ρύθμιση γενικών εκκλησιαστικών ζητημάτων της Ορθοδοξίας και μόνον. Με έναν τέτοιο χαρακτηρισμό υπονοείται ότι παραδεχόμαστε την ύπαρξη και άλλων Εκκλησιών, όπως του Παπισμού, του Προτεσταντισμού κ.αλ. και άρα, για τους υποστηρικτές του χαρακτηρισμού της Συνόδου ως Πανορθοδόξου, για να κληθή Οικουμενική οφείλουν να συμμετάσχουν αντιπρόσωποι όλων των χριστιανικών λεγομένων ομολογιών. Συνεπώς είναι λανθασμένος ο χαρακτηρισμός των προηγουμένων επτά Συνόδων ως Οικουμενικών. Έπρεπε με το ως άνω σκεπτικό να ονομάζωνται Α΄ Πανορθόδοξος Σύνοδος, Β΄ Πανορθόδοξος Σύνοδος κ.ο.κ. γιατί υπήρχαν και οι άλλες «Εκκλησίες», των Αρειανών, των Πνευματομάχων, των Νεστοριανών κ.λπ. Άπαγε της βλασφημίας!!! Να διευκρινισθή εδώ ότι η παρουσία των αρχηγών ή μελών των αιρετικών παρατάξεων στις Οικουμενικές Συνόδους ήταν συμμετοχή απολογίας και όχι μετοχή στην λήψη των συνοδικών αποφάσεων.
Ο χαρακτηρισμός και η ονομασία μίας νέας Συνόδου ως Πανορθοδόξου εγκρύπτει την πεποίθηση και αποδοχή της υπάρξεως και άλλων «Εκκλησιών» εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας και άρα αποκαλύπτει αίρεση. Αυτοί δε, οι οποίοι υποστηρίζουν την ύπαρξη πολλών Εκκλησιών, είναι αιρετικοί. Η Εκκλησία είναι μία, γιατί το Σώμα τού Χριστού είναι ένα. «Μεμέρισται ο Χριστός;» (Α Κορ. 1, 13).
Η Εκκλησία είναι μία και οι άλλοι όλοι είναι αποκομμένοι από την ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Επομένως, εάν συγκληθή Σύνοδος με την συμμετοχή του πληρώματος της καθόλου Ορθοδόξου Εκκλησίας, θα ονομασθή Οικουμενική και όχι Πανορθόδοξος.

2. Οικουμενική Σύνοδος χαρακτηρίζεται για τον λόγο ότι είναι «η ανωτάτη διοικητική βαθμίς της εκκλησιαστικής ιεραρχίας» (Αμ. Αλιβιζάτου, Οι Ιεροί Κανόνες, 1997, σ. 20) και συγκεντρώνει τούς Επισκόπους από όλα τα μέρη τού Ορθοδόξου χριστιανικού κόσμου. Με τον όρο «οικουμένη» ονομαζόταν το Ρωμαϊκό κράτος: «Εξήλθε δόγμα παρά Καίσαρος Αυγούστου απογράφεσθαι πάσαν την οικουμένην» (Λουκ. 2, 1).
Έτσι αποκαλείται Οικουμενική η Σύνοδος, για τον λόγο ότι συμμετέχουν όλοι οι ανά την οικουμένην Επίσκοποι της ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Στην Οικουμενική Σύνοδο παρευρίσκεται όλο το Σώμα της Εκκλησίας, το οποίο συναποτελούν οι Ορθόδοξοι κληρικοί και λαϊκοί και τοιουτοτρόπως η Σύνοδος αυτή καθίσταται ο φορέας του αλαθήτου της Εκκλησίας, αφού τα μέλη της αποφαίνονται «υπό την επίνοιαν και επιστασίαν τού Αγίου Πνεύματος επί τη βάσει της αγίας Γραφής και της ιεράς Παραδόσεως», (Ι. Καρμίρη, Τα δογματικά και συμβολικά μνημεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τ. 1, εν Αθήναις 19602, σ. 105).

3. Η Οικουμενική Σύνοδος εξετάζει ζητήματα αφορώντα στην ουσία της πίστεως και της εκκλησιαστικής διδασκαλίας. Οι αποφάσεις της είναι και πρέπει να είναι ό,τι επιστεύθη πάντοτε και υπό πάντων, τη επενεργεία του Αγίου Πνεύματος. Ουδέποτε ακυρώνει αποφάσεις, οι οποίες ελήφθησαν υπό των προηγουμένων Συνόδων. Aυτό διετράνωσαν οι συμμετασχόντες Πατέρες στην Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο: «Μετά πάσης ακριβείας ερευνήσαντές τε καί διασκεψάμενοι, καί τώ σκοπώ τής αληθείας ακολουθήσαντες, ουδέν αφαιρούμεν, ουδέν προστίθεμεν, αλλά πάντα τά τής Καθολικής Εκκλησίας αμείωτα διαφυλάττομεν καί επόμενοι ταίς αγίαις Οικουμενικαίς έξ Συνόδοις […] πιστεύομεν […] επακολουθούντες τή θεηγόρω διδασκαλία τών αγίων Πατέρων ημών, καί τή παραδόσει τής Καθολικής Εκκλησίας. τού γάρ εν αυτή οικήσαντος αγίου Πνεύματος είναι ταύτην γινώσκομεν» (Μansi 13, 376). Γι” αυτό, όπως υποστηρίζει ο καθηγητής Καρμίρης, «αι επτά αρχαίαι Οικουμενικαί Σύνοδοι αποτελούν τήν υψίστην αυθεντίαν εν τή Εκκλησία τού Χριστού » (ΘΗΕ 9, 688).

γ. ποτε μια συνοδοσ χαρακτηριζεται ληστρικη
Βάσει των ανωτέρω, εάν μία νέα Οικουμενική Σύνοδος, προφασιζομένη τα δεδομένα της συγχρόνου εποχής, τολμήση να απορρίψη ή να διορθώση αποφάσεις των προηγουμένων Οικουμενικών Συνόδων ή αποφάσεις τοπικών Συνόδων και Πατέρων της Εκκλησίας, οι οποίες έλαβαν οικουμενικό κύρος και αφορούν τόσο στο δογματικό μέρος της Ορθοδόξου Θεολογίας, όσο και στο ηθικό – ποιμαντικό τοιούτο, αυτομάτως θα χαρακτηρισθή ληστρική Σύνοδος και δεν θα υποχρεούται ο Ορθόδοξος κλήρος και λαός να αποδεχθή τις αποφάσεις της.

Για την συγκληθησόμενη νέα Σύνοδο το 2016 γράφονται και ακούονται πολλά. Όπως επί παραδείγματι ότι θα αναγνωρίση τον Παπισμό ως Εκκλησία, θα νομιμοποιήση την ομοφυλοφιλία, θα ανασκευάση τις αποφάσεις των προηγουμένων Συνόδων ως προς τα θέματα της νηστείας, θα εγκρίνη την χειροτονία των γυναικών και πολλά άλλα, αφορώντα στην δογματική και ηθική Ορθόδοξο διδασκαλία, για τα οποία έχουν αποφανθή Οικουμενικές, Τοπικές Σύνοδοι και Άγιοι Πατέρες. Όμως, ο Β΄ κανόνας της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου τονίζει: «Μηδενί εξείναι τούς προδηλωθέντας παραχαράττειν κανόνας, ή αθετείν, ή ετέρους παρά τούς προκειμένους παραδέχεσθαι κανόνας» (Ράλλη Ποτλή, Σύνταγμα, τ. 2, σσ. 309-310). Ο δε Άγιος Αμφιλόχιος αναφωνεί: «Πίστιν την εκτεθείσαν υπό των πατέρων τηνικαύτα φυλάττομεν ακίνητον καί πρός τό διηνεκές ασπάρακτον μένειν εύχομαι» (Επιστ. Συνοδική, PG 39, 96A). Ο καθηγητής Μουρατίδης γράφει σχετικώς περί την μη αθέτηση των παλαιοτέρων κανόνων: «Εκφράζει [ο κανών] αυτήν ακριβώς την βαθείαν πεποίθησιν της εκκλησιαστικής συνειδήσεως περί τού αιωνίου κύρους και τού αμεταβλήτου τού υπό τού Αγίου Πνεύματος εμπνευσθέντος περιεχομένου των Ιερών Κανόνων και εκείνων εισέτι ων το εξωτερικόν περίβλημα το εξηρτημένον εξ ωρισμένων ιστορικών συνθηκών περιέπεσεν εις αχρηστίαν» (Τό αιώνιο κύρος τών Ι. Κανόνων, Αθήνα 1972, σ. 62).
Κατόπιν τούτων πρέπει να γνωρίζουν a priori οι Εκκλησιαστικοί και άλλοι παράγοντες ότι μία τέτοια Σύνοδος, η οποία δεν θα πληροί τις ανωτέρω προϋποθέσεις, θα χαρακτηρισθή ληστρική, όπως συνέβη σε παρόμοιες περιπτώσεις και στο παρελθόν και θα προκαλέση σχίσμα στην Ορθόδοξο Εκκλησία.

Δεν γνωρίζω εάν είμαστε πραγματικά έτοιμοι για την Σύνοδο, η οποία προετοιμάζεται πυρετωδώς.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και οι περί αυτόν φέρουν μεγίστη ευθύνη έναντι τού Θεού και των μελών της Εκκλησίας, εάν καταστή μία Οικουμενική -και όχι Πανορθόδοξος- Σύνοδος ληστρική και προκαλέση σχίσμα στην Ορθόδοξο Εκκλησία.
Παναγιώτατε και λοιποί Πατριάρχες, «στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου».

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2015/06/%CE%B5%CE%BD-%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%B5%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF%CF%85-2.html

 

 

 

Σάββατο, 20 Ιουνίου , 2015 Posted by | ορθοδοξία | , , , , | Σχολιάστε

Ποιος κάνει κουμάντο στην Ελληνική Εκκλησία και στην Ιερά Σύνοδο; Ο Πάπας της Ρώμης, κορόιδα!

Τρίτη, 9 Ιουνίου , 2015 Posted by | ορθοδοξία | , , , , , , | Σχολιάστε

Τώρα που θα «ενωθούμε»… (μουχαχαχαχα)

Απαγχονισμένοι Σέρβοι από τους Ούστασι στο στρατόπεδο εξόντωσης του Γιασένοβατς

…θα… συνεορτάζουμε και τον…

βατικάνιο «Άγιο»(κλικ)

Αλόιζιγιε Στέπινατς (άλλο κλικ)

…Αρχιεπισκόπο Κροατίας, στενό συνεργάτη και πνευματική κεφαλή των ναζιστών Ούστασι, οι οποίοι -εν γνώσει και με τις ευχές του βατικανού-  με την ενεργό συνεργασία δεκάδων παπικών ιερεων και μοναχών   γενοκτόνησαν εκατοντάδες χιλιάδες Ορθόδοξους Σέρβους, κατά τα έτη 1941-1945, διότι οι «αφιλότιμοι» δεν έστεργαν να φιλήσουν το πασουμάκι του Πάπα;

Θα του ανάβουμε κεράκια και θα του ψέλνουμε και παρακλήσεις;

Θα επικαλούμαστε την «άγια» μεσολάβησή του;
(Που; Στον Βεελζεβούλ;)

* Η διαχρονική, έως των ημερών μας, «αγάπη» του Βατικανού για τους Ορθοδόξους γενικώς και τους αδελφούς Σέρβους ειδικώς

** Όλα όσα θέλατε -και πρέπει- να μάθετε για το τσιφλίκι του Πάπα

Τρίτη, 2 Δεκέμβριος , 2014 Posted by | γεωπολιτική, ιστορία, μεταφυσική, ορθοδοξία | , , , , , , , | Σχολιάστε

Πόντιος Πιλάτος και Καϊάφας, ένας έρωτας διαχρονικός

Ένας Αμερικανοεβραίος κι ένας Τουρκαλβανός ανέλαβαν εργολαβικώς και συνεργατικώς την σταύρωση των Ελλήνων

Τους διέφυγε όμως

-τέτοια μέρα!-

μια μικρήηηη λεπτομέρεια…


Η ΜΑΝΑ ΜΑΣ!

…που σύντομα θα τους  αποδείξει πόσο σκληρά πληρώνεται ο εμπαιγμός των Θείων

και κατά πόσον…

ΣΚΛΗΡΟΝ ΣΟΙ

ΠΡΟΣ ΚΕΝΤΡΑΝ ΛΑΚΤΙΖΕΙΝ!

Τρίτη, 17 Αύγουστος , 2010 Posted by | Eλλάς, πολιτική, γεωπολιτική, επικαιρότητα, εθνικά, ορθοδοξία | , , , , , | 2 Σχόλια

Όλος ο «καλός» ο κόσμος…

Απόσπασμα από το site του κ.κ.Τρεμόπουλου:

[…]Σε αυτό αποσκοπούσε και η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και η δήλωσή του ότι «υπήρξε ένας μεγάλος πολιτικός, που δεν ηγήθηκε μόνο ενός σκληρού πολέμου αλλά και της προσπάθειας αποκατάστασης μιας ειρηνικής συμβίωσης των συγκρουσθέντων γειτονικών λαών. Γι’ αυτό και ο μεγάλος Έλληνας πολιτικός Ε. Βενιζέλος πρότεινε το 1934 τον Κεμάλ Ατατούρκ για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης».

moytza-

Κυριακή, 31 Μαΐου , 2009 Posted by | Eλλάς, πολιτική, γεωπολιτική, εθνικά θέματα, ιστορία, ορθοδοξία | , , , , , , , , , , | 2 Σχόλια

Υπάρχει ακόμα το Γουδί Ντόρα!

ntora-bush-mitsotakis-dec1990-white-house

Λευκός Οίκος, 1990

Βρε-βρε-βρε, τι μαθαίνει άνθρωπος, άμα διαβάζει το ΝΕΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ ΦΕΛΛΟΥ!
Ακολουθεί την παραπομπή και βγαίνει στο ANTI WEBLOG , όπου πληροφορείται πως :

Η σύζυγος του υιού (και «ειδικού συνεργάτου»!) της …Ελληνίδας(;) Υπουργού Εξωτερικών κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη, η κυρία Κάλλια Καμπουρίδου, είναι αδελφή του Κύπριου! κυρίου Μίλτου Καμπουρίδη (συζύγου της κυρίας Μαρίνας Βερνίκου, κόρης Γεωργίου Βερνίκου, ιδιοκτήτη της Vernicos Yachts & Leisure) και….στενού συνεργάτη του Σόρος!!!

Για να δούμε:
Εχουμε και λέμε…

  • Ενας Κύπριος…
  • Με δεσμούς στο City του Λονδίνου
  • Μια υπουργός που χειρίζεται(;) το Μακεδονικό
  • …και ο χρηματοδότης και Μέντωρ των Σκοπίων!

Που αλλού ξανασυναντήσαμε πρόσφατα έναν
…Παρεμφερή Συνδυασμό;

Μα… ΕΔΩ!

Αααα, να μην ξεχάσω…
«Υγεία, πλούσιο φωτισμό, χαρά και ουράνια δώρα,
να δίνει ο καλός θεός στην υπουργό την Ντόρα!»

Μήπως να ξανανοίγαμε το ΓΟΥΔΙ,

να σφίξουν μερικοί κώλοι;

Διότι, ναι μεν «ο κώλος του καθενός είναι δικός του και μπορεί να βάζει ο,τι θέλει μέσα», που λέει κι ο άλλος ομοϊδεάτης του Γρουέφσκι, o κύριος Βαλλιανάτος, όμως η…

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

…δεν είναι ο δικός τους κώλος, αλλά ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ!

Συνεννοηθήκαμε Προδότες;



Κυριακή, 23 Νοέμβριος , 2008 Posted by | Eλλάς, πολιτική, γεωπολιτική, επικαιρότητα, εθνικά, εθνικά θέματα, μακεδονικό | , , , | 2 Σχόλια

Ποιος είναι αυτός ο Ουνίτης δίπλα στον Πάπα;

Μην΄ειν΄ο Μονσινιόρ Μπαρτόλομιου;

ΡΩΜΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2008

ΡΩΜΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2008

«Ἐχθρούς γάρ τοῦ Θεοῦ, ὁ Χρυσόστομος, οὐ μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί τούς τοῖς τοιούτοις κοινωνοῦντας μεγάλῃ καί πολλῆ τῆ φωνῆ ἀπεφήνατο».

(Θεόδωρος ο Στουδίτης)


Πέμπτη, 20 Νοέμβριος , 2008 Posted by | Eλλάς, επικαιρότητα, ορθοδοξία | , , | Σχολιάστε

Ορθοδοξία και Βατικανό

Γράφει: Ο Θύμιος Παπανικολάου
Ρεσάλτο 14/Φεβρουάριος 2007

Δεν μπορεί κανείς παρά να χαμογελάσει πικρά, αλλά και να ανησυχήσει σοβαρά με αυτές τις τελετουργικές φιέστες των συναντήσεων του Πάπα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Βατικανό.
Τέτοια κοσμικά γεγονότα της ηγετικής κρατικής γραφειοκρατίας του Βατικανού με την ηγετική γραφειοκρατία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι προμηνύματα άσχημων εξελίξεων.
Οι γραφειοκρατικές ηγετικές κλίκες (είτε είναι πολιτικές, είτε συνδικαλιστικές, είτε πνευματικές κλπ) πρωτίστως νοιάζονται για τα προνόμιά τους και ουδέποτε για το πολιτικό ή πνευματικό τους «ποίμνιο». Οι διαχειριστές κάθε εξουσίας την εξουσία τους διαφυλάσσουν και ισχυροποιούν και ο λαός πάντα αποτελεί γι αυτούς το αντικείμενο διαπραγμάτευσης και ποτέ το υποκείμενο της εξέλιξης και των αποφάσεων. Δεν μπορεί λοιπόν παρά να προβληματίζεται, να αγωνιά και να ανησυχεί ο κάθε «καθαρός» άνθρωπος με αυτές τις τελετουργικές συναντήσεις των διαχειριστών του κράτους του Βατικανού με τους διαχειριστές του Ορθόδοξου δόγματος.
Δεν είμαι ειδικός να εξετάσω το ζήτημα από τη θεολογική του σκοπιά. Αυτό το έχουν αναπτύξει τεκμηριωμένα οι άνθρωποι της Εκκλησίας που γνωρίζουν. Η ρηξικέλευθη τοποθέτηση του π. Μεταλληνού δεν με «φώτισε» απλώς, αλλά μου έδωσε και το έναυσμα για αυτό το άρθρο. Επαλήθευσε από τη «θεολογική σκοπιά» τη δική μου πολιτική θεώρηση.
Θα προσεγγίσω, συνεπώς το ζήτημα πολιτικά με τη μορφή των συνοπτικών παρατηρήσεων.

Παρατήρηση πρώτη.

Το υπερεθνικό κεφάλαιο και η πλανητική πολιτική του παράμετρος (Νέα Τάξη) έχουν κηρύξει σήμερα έναν ανηλεή πόλεμο εναντίον κάθε «εθνικής οντότητας», εναντίον κάθε συνεκτικού πολιτικού, πολιτισμικού και πνευματικού ιστού, εναντίον της συλλογικής ιστορικής μνήμης και συνείδησης, εναντίον των θρησκευτικών δογμάτων που αποτελούν ιστορικό μυϊκό σκελετό και πνευματικό νευρικό σύστημα των λαών. Η Ορθοδοξία αποτελεί, για λόγους που δεν θα αναλύσουμε εδώ, το μεγάλο εμπόδιο στον οδοστρωτήρα της παγκοσμιοποίησης.

Παρατήρηση δεύτερη

Η άλωση των εθνών, η διάλυση των κοινωνιών, η ισοπέδωση των λαϊκών κατακτήσεων και του πολιτισμού περνάει και μέσα από την άλωση των θρησκειών και Εκκλησιών. Η άλωση της Ορθοδοξίας περνάει μέσα από τον «εκσυγχρονισμό» της, μέσα από τη θεσμοποιημένη εκκοσμίκευσή της.
Δεν μπορεί να κτυπηθεί η Ορθοδοξία με μετωπικές επιθέσεις. Μπορεί να νοθευτεί και να αλλοιωθεί εσωτερικά. Κάθε κοσμοαντίληψη, κάθε σύστημα ιδεών «μεταλλάσσεται» από τους διαχειριστές του και δεν θανατώνεται από «εξωτερικούς εχθρούς». Αυτό συνέβη και με την κοσμοθεωρία του μαρξισμού.

Παρατήρηση τρίτη

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δέχεται σήμερα ένα συνδυασμό επιθέσεων: Εσωτερική υπονόμευση, εξωτερικά κτυπήματα από το νεοταξικό κράτος και τις «προοδευτικές» και «αριστερές» ελίτ της παγκοσμιοποίησης. Κατακλυσμός της Ελλάδας από Ισλαμιστές. Εδώ προωθείται η θρησκευτική αντιπαλότητα και σύγκρουση με τον Ισλαμισμό, τον άλλο μεγάλο εχθρό της Νέας Τάξης. Αυτό που επιχειρείται είναι ο «εμφύλιος σπαραγμός» των «πιστών» των δύο επικίνδυνων δογμάτων
, μέσω της τεράστιας εισαγωγής ισλαμιστών στην Ελλάδα. Η ανέγερση των Τζαμιών σε αυτό αποσκοπεί. Το ισλαμικό στοιχείο αποτελεί μέγα κίνδυνο για την ελληνική κοινωνία. Αυτό όμως το ζήτημα θέλει ιδιαίτερη ανάλυση…

Παρατήρηση τέταρτη.

Οι γραφειοκρατικές ηγεσίες των Εκκλησιών και οι διαχειριστές των θρησκευτικών συναισθημάτων των λαών ήταν πάντα με το μέρος της εξουσίας: Οι πνευματικοί ροπαλοφόροι του καθεστώτος.
Αντίθετα ο κλήρος και ιδιαίτερα ο Ορθόδοξος κλήρος, το σώμα δηλαδή της Εκκλησίας, ήταν με το λαό, ήταν ζυμωμένος με το λαό. Γι αυτό σε όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα και τα λαϊκά κινήματα η γραφειοκρατική ηγεσία στεκόταν απέναντι από το σώμα του κλήρου που ήταν με το λαό και τους αγώνες του. Αυτή τη «λεπτομέρεια» την αγνόησε η Αριστερά και ταύτισε τους διαχειριστές της Ορθοδοξίας με το συνολικό σώμα της Εκκλησίας, προκαλώντας καταστροφικούς «διχασμούς». Και σήμερα συνεχίζει το ίδιο βιολί, μη διακρίνοντας ότι η Ορθοδοξία και το σώμα της Εκκλησίας όχι μόνο δεν είναι ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, αλλά βρίσκεται και στο στόχαστρο της πλανητικής εξουσίας και των εσωτερικών εντολοδόχων της.

Παρατήρηση πέμπτη

Σήμερα στη φάση της παγκοσμιοποίησης και του πλανητικού ολοκληρωτισμού οι «εθνικές» και «τοπικές» εξουσίες (πολιτικές ή πνευματικές) δεν έχουν καμία ισχύ, αποτελούν «βάρος», «βλαβερή πολυτέλεια» για τη Νέα Τάξη. Το πολιτικό ισοδύναμο του υπερεθνικού, αυτοκρατορικού ιμπεριαλισμού είναι το πλανητικό κράτος και το πνευματικό ισοδύναμο το πλανητικό θρησκευτικό («Εκκλησιαστικό») κράτος. Το κράτος του Βατικανού εκπληρώνει αυτές τις νεοταξικές προδιαγραφές. Ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία, είναι θεσμοθετημένο εκκοσμικευμένο κράτος!!!

Παρατήρηση έκτη

Το κατεστημένο της Ορθόδοξης Εκκλησίας θέλει να ενσωματωθεί σε αυτό το πλανητικό πνευματικό κράτος. Δεμένο πάντα με την εκάστοτε εξουσία θέλει να ενσωματωθεί στις νέες διεθνείς ανακατατάξεις διαπραγματευόμενο ένα μεγάλο του ατού: Την ορθόδοξη Εκκλησία. Γιατί μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία παρέχει το πνευματικό άλλοθι, δηλαδή δίνει την ταυτότητα της Εκκλησίας στο Βατικανό, στο παγκόσμιο «χριστιανικό» κράτος!!!
Αν επιτευχθούν αυτοί οι νεοταξικοί σχεδιασμοί (δεν το βλέπω, λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο) τότε η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία θα έχει αλωθεί, θα έχει μεταλλαχτεί σε εκκοσμικευμένο Παπισμό, σε θεσμοθετημένο κράτος της Νέας Τάξης.

Τελευταία παρατήρηση

Το επιχείρημα ότι ο Πάπας μιλάει κατά της παγκοσμιοποίησης είναι για τους αφελείς. Και οι γενίτσαροι της παγκοσμιοποίησης μιλούν εναντίον της!!!
Το ίδιο πολιτικά ανόητο είναι και το επιχείρημα ότι ενωμένος ο «Χριστιανισμός» θα πολεμήσει πιο αποτελεσματικά τη Νέα Τάξη. Ο «Χριστιανισμός» όμως αυτός δεν θα είναι Εκκλησία, αλλά παγκόσμιο κράτος για τη χειραγώγηση των «πιστών». Κανένα κράτος και καμία κοσμική εξουσία δεν αυτοαναιρείται. Η μόνη εξουσία που είναι ικανή να αντισταθεί στον εφιάλτη της Νέας Τάξης είναι αυτή που εκπορεύεται από τα κάτω: Από το λαό, από τον κλήρο, από τη δημοκρατική αυτό-οργάνωση των «πιστών», από την Εκκλησία του λαού και όχι τις γραφειοκρατικές κλίκες κορυφών…

Διαβάστε ΕΔΩ

Δειτε ΕΔΩ

Να σας σηκωθεί η τρίχα κάγκελο!

Σάββατο, 4 Οκτώβριος , 2008 Posted by | Eλλάς, πολιτική, εθνικά θέματα, ιστορία, ορθοδοξία | , , , , , , , , | 2 Σχόλια

Πατριάρχης (;) Βαρθολομαίος

2 Νοεμβρίου του 1991

«… Δυστυχώς οι δύο λαοί διέκοψαν την αρμονική συμβίωση των 400 χρόνων, όταν ξεσηκώθηκαν κάτι ξεβράκωτοι, το 1821 και δημιούργησαν τις γνωστές προστριβές ….»

*

28 Noεμβρίου του 2006

*

14 Μαΐου του 2008

“Το Πατριαρχείο μας και η Αμερική υπηρετούμε τα ίδια ιδανικά δικαιοσύνης, ελευθερίας, όλες τις μεγάλες ηθικές και πνευματικές αξίες που ισχύουν διαχρονικώς, παγκοσμίως…”


Και σ΄ανώτερα βρε…

Αντε, του χρόνου και με τους Σατανιστές Ανάξιε-Αιρετικέ !!!

Πέμπτη, 26 Ιουνίου , 2008 Posted by | πολιτική, επικαιρότητα, εθνικά θέματα, ορθοδοξία | , , , | 12 Σχόλια