Ιδιαζόντως

πραγματικά.

Macedonia: History Channel Proof


*

(Του Κ. Γκαλιμάνη, Γερμανία)

Ο μεγάλος Άγγλος ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ καθηγητής Νίκολας Χάμοντ,
συγγραφέας της ’’Ιστορίας της Μακεδονίας’’, είπε εξοργισμένος, το 1992 προς τον Κίρο Γκλιγόροφ, μεταξύ άλλων:

<<Κάνετε παραχάραξη και βιασμό της ιστορικής αλήθειας – ονομάζοντας ‘’Μακεδονία’’ τα Σκόπια, τα οποία δεν έχουν καμιά σχέση με την αρχαία Μακεδονία. Τότε, ο τόπος αυτός που ζήτε τώρα λεγόταν ‘’Παιονία’’ και ήταν κρατίδιο με δικό του βασιλιά. Οι Παίονες υπήρξαν για ένα μεγάλο διάστημα υπήκοοι των Μακεδόνων. Σήμερα όμως, οι Σκοπιανοί είναι Σλάβοι και Αλβανοί, δεν έχουν ελληνική φωνή και μέχρι το 1944 τα Σκόπια ονομάζονταν …BARDARSKA >>…!

Τα ίδια αριβώς …βροντοφωνάζουν και 350 ακόμη ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ, κορυφαίοι επιστήμονεςαπ’όλες τις άκρες της Γης, με…πρωτοβουλία και συντονισμό του υπέροχου Φιλέλληνα, διάσημου Αμερικανού καθηγητή της Αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο του Berkley, Stephen G. Miller (γνωστό για τους συνεχείς αγώνες του στο ζήτημα της Μακεδονίας) με επιστολή τους προς τον Μπαράκ Ομπάμα, παρακαλώντας τον να επέμβει, πράτοντας τα …δέοντα, ούτως ώστε: << …να παραμείνει απαραχάρακτη κι αβίαστη η Ιστορία. Το μικρό αυτό κρατίδιο, στα βόρεια της Ελλάδας, κύριε Πρόεδρε, που τώρα θέλει να λέγεται, παράλογα, ’’Μακεδονία’’, μέχρι το 1944 ονομάζονταν …BARDARSKA… >>

Απαξάπαντες οι …’’ελληνοφάγοι’’ ανα την Γην, τις γνωρίζουν, αυτές τις αλήθειες, πάρα πολύ καλά. Εκείνο που χρειάζονται, σαν αποστομωτική ’’επισφράγιση’’, είναι το περιβόητο γραμματόσημο, πάνω στο οποίο αυτό, το ίδιο, το συνονθύλευμα των Σκοπιανών, ονομάζει την …πατρίδα του …VARDARSKA.
Τα γραμματόσημα αποτελούν ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΚΔΟΣΗ της χώρας που τα κυκλοφορεί και θεωρούνται έτσι, ΕΠΙΣΗΜΑ και ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΑ Έγγραφά της!

ΠΗΓΗ: http://epirus-ellas.blogspot.com/2009/12/blog-post_1681.html

5 Σχόλια »

  1. I really enjoyed reading your post, keep on making such exciting posts!

    Σχόλιο από aspistfruisee | Κυριακή, 13 Δεκέμβριος , 2009

  2. I’ m very glad that you liked it.
    I’ m glad as a blogger and as a Greek too.
    Thank you.

    Σχόλιο από mnk | Δευτέρα, 14 Δεκέμβριος , 2009

  3. παιδιά αυτά είναι γνωστά.. δεν λένε οι δάσκαλοι κάτι διαφορετικό.. εδώ όμως δεν έχουμε το πρόβλημα της εδραίωσης της ιστορίας, αλλά της πολιτικής και των επεκτατικών τάσεων κάποιων. οπότε άδικα πάμε με την ιστορία και την λογική εδώ..

    Σχόλιο από γιάννενα | Παρασκευή, 5 Μαρτίου , 2010

  4. Φίλε από Γιάννενα, συμφωνώ απολύτως. Δεν είναι ζήτημα λογικών επιχειρημάτων, που όλοι τα ξέρουν πολύ καλά, αλλά θέμα πολιτικής βούλησης.

    Το συγκεκριμένο βίντεο είχε ανέβει μαζικά στα μπλογκς, κάποια περίοδο που σολάριζαν οι σκοπιανοί, σε μια προσπάθειά μας να το ανεβάσουμε στις πρώτες θέσεις των μηχανών αναζήτησης, σχετικά με την λέξη Μακεδονία.

    Τα υπόλοιπα είναι ενδιαφέρουσες «σάλτσες» που πρόσθεσα αργότερα. 😉

    Σχόλιο από mnk | Παρασκευή, 5 Μαρτίου , 2010

  5. Εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του Παναγιώτη Τραϊανού, σχετικά με το Μακεδονικό ζήτημα, ΕΔΩ:

    http://taxalia.blogspot.com/2009/11/blog-post_7373.html

    Μικρό, χαρακτηριστικό απόσπασμα:

    «Υπήρχαν δύο ειδών εκτοπισμένοι στο Ανατολικό Μπλοκ. Οι εκτοπισμένοι από το ελληνικό κράτος εξαιτίας του εμφυλίου και οι διωγμένοι από τον ελληνικό λαό προδότες των χρόνων της κατοχής. Η αμνηστία, που έδωσε το ελληνικό κράτος σε εκτοπισθέντες αφορούσε αποκλειστικά τους πρώτους. Οι δεύτεροι, άσχετα με το πώς οι ίδιοι αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους, αντιμετωπίζονται ως προδότες, δολοφόνοι και συνεργάτες ξένων κατακτητών. Αντιμετωπίζονται όπως οι Τσάμηδες. Όπως οι Τσάμηδες συνεργάστηκαν με τους Ναζί εις βάρος των Ελλήνων και ως εκ τούτου δεν μπαίνουν ποτέ και σε καμία περίπτωση σε καμία διαδικασία «αμνήστευσης», έτσι συμβαίνει και μ’ αυτούς.
    Σε μια Ελλάδα κατακτημένη συνεργάστηκαν με τους κατακτητές. Σε μια Μακεδονία, όπου εκτός από τους Ναζί και τους Ιταλούς υπήρχε και βουλγαρική κατοχή, αυτοί συνεργάστηκαν με τους τελευταίους και όχι μόνον. Συνεργάστηκαν όχι μόνον με ξένους, που επωφελούνταν εκείνη την εποχή, αλλά και με ξένους οι οποίοι ήθελαν να επωφεληθούν.
    Αυτοί οι προδότες συνεργάτες των ξένων χωρίζονταν σε δύο βασικές κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία είναι οι φανατικοί βουλγαρίζοντες, οι οποίοι στα χρόνια της κατοχής συνεργάζονταν με τους Βούλγαρους «συγκατακτητές» στο όνομα των εθνικών βουλγαρικών συμφερόντων. Η δεύτερη κατηγορία είναι οι επίσης φανατικοί σταλινικοί ΚΚΕδες, οι οποίοι —είτε εν γνώση είτε εν αγνοία του «κόμματος»— συνεργάζονταν με τον Τίτο, ο οποίος φιλοδοξούσε να επωφεληθεί από την κατάσταση στην Ελλάδα.
    Οι πρώτοι έγιναν προδότες, για να προωθήσουν ακόμα περισσότερο τα ήδη υπάρχοντα ισχυρά συμφέροντα των Βουλγάρων στην περιοχή, ενώ οι δεύτεροι έγιναν προδότες, για να δημιουργήσουν τα μέχρι τότε ανύπαρκτα συμφέροντα του Τίτο στην ίδια περιοχή. Οι πρώτοι αγωνίζονταν να προσαρτήσουν ένα επιπλέον κομμάτι της Μακεδονίας στη βουλγαρική επικράτεια, ενώ οι δεύτεροι αγωνίζονταν δήθεν για την ανεξαρτησία της «Μακεδονίας», ώστε να την προσαρτήσουν στην υπό «κατασκευή» πολυεθνική Γιουγκοσλαβία του Τίτο.
    Όλοι αυτοί, παρ’ όλο τον ανταγωνισμό τους, συντονίζονταν μεταξύ τους μέσω των σταλινικών μηχανισμών των «διεθνών». Όλοι αυτοί πήραν όπλα και με τις «πλάτες» των κατακτητών στράφηκαν εναντίον του πληθυσμού της Μακεδονίας. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους και στο όνομα των δικών του αφεντικών εγκλημάτησε εις βάρος του τοπικού πληθυσμού. Δολοφόνησαν αθώους πολίτες, λεηλάτησαν νοικοκυριά, άρπαξαν περιουσιακά στοιχεία. Όταν πλέον δεν μπορούσαν οι κατακτητές ή οι προστάτες τους να τους προστατεύσουν, εγκατέλειψαν τη χώρα αυτοβούλως, απλά για να σώσουν τα τομάρια τους.
    Η φυγή τους δηλαδή από την ελληνική Μακεδονία δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας οργανωμένης από το κράτος επιχείρησης «εκκαθάρισης». Δεν υπήρχε ελεύθερο ελληνικό κράτος, όταν αυτοί έφυγαν. Υπήρχε ένα κατακτημένο από τους Ναζί κράτος, αδύναμο να δράσει προστατευτικά για τους πολίτες του και ένας ελληνικός λαός, που ήθελε να τους σφάξει, γιατί ήδη είχαν αποκαλυφθεί τα εγκλήματά τους. Τα τομάρια τους ήθελαν να σώσουν και γι’ αυτό έφυγαν μόνοι τους.
    Να τα σώσουν από όλες τις κοινότητες που αδίκησαν στη Μακεδονία, γιατί τις είχαν αδικήσει όλες. Ντόπιους σλαβόφωνους με ελληνική συνείδηση Έλληνες, τουρκόφωνους μικρασιάτες με ελληνική συνείδηση Έλληνες, αλβανόφωνους αρβανίτες με ελληνική συνείδηση Έλληνες και ρουμανόφωνους βλάχους με ελληνική συνείδηση Έλληνες. Αδίκησαν τους πάντες στη Μακεδονία και τους μίσησαν οι πάντες. Ως εκ τούτου η «δραπέτευσή» τους από τη Μακεδονία ήταν «σωτήρια» γι’ αυτούς, εφόσον δεν είχαν να «στηριχθούν» πουθενά. Πόσο μάλιστα σε μια εποχή, στην οποία ήδη είχε αρχίσει να διαφαίνεται η ήττα των Ναζί και άρα και των συμμάχων τους Βουλγάρων.
    Αυτή η διαφαινόμενη ήττα τούς ανάγκασε να φύγουν όλους μαζί, άσχετα αν κάποιοι εξυπηρετούσαν «νικημένους» και κάποιοι άλλοι «νικητές». Η ήττα απειλούσε τους πρώτους και η ομαλότητα τους δεύτερους. Αν δεν έφευγαν εγκαίρως, κινδύνευαν να εγκλωβιστούν ανάμεσα στα θύματά τους και αυτό ήταν επικίνδυνο. Πήραν όσα κλοπιμαία μπορούσαν να κουβαλήσουν και σηκώθηκαν κι έφυγαν. Ο κύριος όγκος των βουλγαρίζοντων κατέφυγε στη Βουλγαρία, ενώ ο κύριος όγκος των εγκληματιών του Τίτο κατέφυγε στα Σκόπια. Μιλάμε λοιπόν για προδότες, οι οποίοι προσπάθησαν να επωφεληθούν εις βάρος των Ελλήνων σε μια οριακά τραγική κατάσταση γι’ αυτούς. Εγκληματιών, οι οποίοι μετά τα εγκλήματά τους αναζήτησαν την ασφάλειά τους στις «αγκαλιές» των προστατών τους.
    Καμία σχέση με τους εκτοπισθέντες του εμφυλίου, που ήταν σε γενικές γραμμές θύματα μιας πολιτικής κατάστασης, η οποία είχε μεθοδευτεί «έξωθεν» και «άνωθεν». Άνθρωποι δυστυχείς στην πλειοψηφία τους, που στην καλύτερη περίπτωση έπεσαν θύματα της αφέλειάς τους και στη χειρότερη έπεσαν θύματα της ιδεοληψίας τους. Άνθρωποι, οι οποίοι υπέπεσαν στο σφάλμα της αδελφοκτονίας, στο οποίο έχουν υποπέσει σχεδόν όλοι οι λαοί αυτού του κόσμου. Είναι όμως άλλο πράγμα ακόμα και να σκοτώνεις έναν αδερφό σου στο όνομα της όποιας πίστης σου και άλλο πράγμα να σκοτώνεις τον ίδιο αδερφό με εντολές ξένων στο όνομα των συμφερόντων σου.
    Ο πρώτος είναι ένας φανατικός και βλάκας, ενώ ο δεύτερος είναι προδότης και καθόλου βλάκας. Ο πρώτος τυγχάνει ευνοϊκής μεταχείρισης, ενώ ο δεύτερος δεν δικαιούται καμίας μεταχείρισης, πλην της εξασφάλισης ενός ταπεινού «οικοπέδου» των δύο τετραγωνικών μέτρων. Έτσι αντιμετώπιζαν πάντα οι λαοί τους προδότες και έτσι θα τους αντιμετωπίζουν και στο μέλλον. Αυτό είναι κάτι, το οποίο δεν πρόκειται ν’ αλλάξει ποτέ. Για όσο διάστημα θα υπάρχει το ανθρώπινο ον και οι κοινωνίες του, πάντα οι προδότες θ’ αντιμετωπίζονται με τον ίδιο βίαιο τρόπο. Πράξη μεγαλοψυχίας είναι να επιτρέψεις στους προδότες να διαφύγουν και στη συνέχεια να μην τους καταδιώξεις εκεί όπου καταλήγουν. Μια πράξη, την οποία, για παράδειγμα, οι Εβραίοι δεν έκαναν υπέρ των εγκληματιών Ναζί και τους καταδίωξαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη.
    Η «γενναιοδωρία» του ελληνικού λαού εξαντλήθηκε στο γεγονός ότι τους επέτρεψε να επιβιώσουν. Θα μπορούσαν να τους θάψουν ζωντανούς και να μην τους κατηγορήσει κανένας. Πράξη γενναιοδωρίας ήταν, που τους άφησαν να φύγουν ζωντανοί από τον χώρο όπου εγκλημάτησαν. Αυτοί οι άνθρωποι, αντί να ευχαριστούν τον Θεό και τους Έλληνες που επιβίωσαν, έρχονται σήμερα και ζητάνε τα «ρέστα». Έρχονται σήμερα και νομίζουν ότι, έχοντας τις «πλάτες» των ισχυρών, μπορούν να πάρουν την «ρεβάνς». »

    Σχόλιο από mnk | Παρασκευή, 5 Μαρτίου , 2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: