Το γύρισε σε νοτιά; (β)

προηγούμενο

Πράξη Β’

(40 χρόνια πριν)

Μια φορά κι έναν καιρό, είχαμε μια χούντα.
Χούντα κανονική, χούντα καραμπινάτη, με απ’ όλα της. Με την λογοκρισία της, με τα τανκς της, με τις συλλήψεις αντιφρονούντων της, με τα βρωμόξυλά της, με την Γυάρο της, ακόμα και με την απαραίτητη μπουφόνικη απόπειρα “τυραννοκτονίας” της, ταιριαστή με τον μπουφόνο αρχηγό της. (Coca-cola, εγκληματικότητα κι εξωτερικό χρέος δεν είχαμε, αλλά τι να κάνεις; ουδείς τέλειος.)

Μετά “εξεγερθήκαμε” (πολυτεχνείο, you know?) και τους “διώξαμε”.
(Χάσαμε και την μισήν Κύπρον. Κύπριοι κι Ελλαδίτες σφάχτηκαν, εκτελέστηκαν, βιάστηκαν, πιάστηκαν αιχμάλωτοι, εξαφανίστηκαν…. Λεπτομέρειες.)

Ξυπνήσαμε ένα ωραίο πρωί κι ήμασταν 10.000.000 “αντιστασιακοί”.
Μεταπολιτευτήκαμε.

Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες:
ΑΛΛΑΞΑΜΕ!

♦

[Βήμα α' : Παραγωγή γιοκ!] √

Κι άρχισε το ξήλωμα του παντός:
Απ’ το λιανεμπόριο ως την βαρειά βιομηχανία.
Απ’ την τέχνη ως την γεωργία.
Απ’ την παιδεία ως τ΄ασφαλιστικά ταμεία.
…………………………………….
Άλλωστε, για να θεμελιώσεις μια καινούργια, “σοσιαλιστική” κοινωνία, πρέπει πρώτα να γκρεμίσεις την παλιά. N’est-ce pas?
Εβδομηνταπέντε φορείς της αριστεράς και της προόδου, συμφωνούν. Κι από πίσω σούμπιτες όλες οι “δημοκρατικές δυνάμεις”.

Και να οι καταλήψεις και να οι απεργίες και να οι “εξυγιάνσεις” και να οι “αποκρατικοποιήσεις” και να οι επιδοτήσεις και να τα πακέτα και να τα “δωράκια” και να η ρεμούλα…

Η “χρυσή” δεκαετία του «Τσοβόλα δως τα όλα!»
Μάσα-ξάπλα κι επιδότηση!
Ω, ναι! Μαζί τα φάγαμε!
Μας τα χρωστούσε το σύμπαν για όσα είχαμε υποφέρει. Δε νομίζετε;

(Και μη σας δουλεύουν οι δεξοί(sic), πως τάχα αυτοί έκαναν δίαιτα, νήστευαν, τους άφησε νηστικούς ο σεφ κι άλλες τέτοιες αηδίες. Μπορεί τα φιλέτα να ήταν καπαρωμένα απ’ τους πρασινοφρουρούς, αλλά η μπριζολίτσα ήταν εύκολα προσβάσιμη στον καθένα. Ακόμα κι ο πιο έντιμος, ο πιο δύσκαμπτος, ο πιο “αυστηρών αρχών” μια καρμπονάρα από σπόντα θα την χτύπαγε. Το χρήμα έρεε στους δρόμους, δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, λέμε! Κι όταν το χρήμα κυκλοφορεί στην πιάτσα, τότε βρέχει επί δικαίους και αδίκους. Ακόμα κι αν κρατάν ομπρέλλα. Όποιος δεν έφαγε το κατιτίς του, έστω και εντίμως, πολύ ή λίγο, αυτός “πάσχει” από τέτοια βαρειά εγκράτεια, που σίγουρα θα έχει αγιάσει μέχρι σήμερα.)

♦

[Βήμα β' : Ξαναμάζεμα του ρευστού στα "σωστά" χέρια.] √

Φαίνεται πως ήταν πολλά τα έρμα. Έδινε κι έδινε ο Τσοβόλας κι αυτά είχαν τον ατέλειωτο. Έδιναν κι οι “αγορές” αβέρτα τα δάνεια… Έδινε χρήμα με το τσουβάλι κι η “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο”…

Συν τοις άλλοις, ο Έλληνας, όσο κι αν το παίζει νεόπλουτος καταναλωτής και λαϊφστυλίστας, πάντα μυστικά κατατρύχεται απ’ το κατοχικό σύνδρομο. Πάντα φτιάχνει καβάτζες και κομποδέματα. Αγοράζει σπίτια και γη. Χμμμμμ… Κακό αυτό! Πολύ κακό!

Κι έτσι ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΉΡΙΟΠΟΙΗΘΗΚΑΜΕ!
Και πάααααν τα κομποδέματα άκλαφτα.
«Ας προσέχατε!», μας είπε ο “καταλληλότερος” με το επιτελείο του.

(Τότε έπεσαν κι οι πρώτες αυτοκτονίες. Είχαν παρθεί μετοχοδάνεια, κατόπιν σχετικής παροτρύνσεως του καταλληλότερου(-ας προσέχατε), από τηλεοράσεως. Μπήκαν υποθήκες σε σπίτια και δουλειές, για το μεγάλο άλμα στην εκσυγχρονισμένη χλιδή. Κάποιοι τίναξαν τα μυαλά τους. Οι υπόλοιποι σύρθηκαν ντροπιασμένοι στην γωνιά τους, γλύφοντας σιωπηλά τις πληγές τους.)

♦

[Βήμα γ' : Πέρασμα της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας στα "σωστά" χέρια.] √

Μετά ήρθαν τα δουλεμπορικά.
Ανεργία.
Πρώτα στους φτωχούς, τους ανειδίκευτους.
Μετά και στους άλλους.
Τα ταμεία γονάτισαν.

Ζώνη του εβρώ.
Οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί γονάτισαν.

Και τι κάνεις όταν είσαι άφραγκος μεν, έχεις εσωτερικεύσει τις “αξίες” του κωστοπούλειου λάιφ-στάιλ δε; Μα, παίρνεις διακοποδάνειο, φυσικά! Τι άλλο;

Κι ύστερα το σύστημα έπαθε (νευρική) κρίση.
Κι άρχισαν οι κατασχέσεις ακινήτων.
Δεύτερος γύρος αυτοκτονιών (καλά κρατεί).

Στόχος επετεύχθη.
Το σφάγιο είναι περικυκλωμένο πανταχόθεν.

ΠΡΟΣΟΧΗ!
Μπορεί να γίνει επικίνδυνο.

*

Διάλειμμα ολίγων λεπτών

(Στο βάθος κήπος.
Σερβίρεται τας-κεμπάπ και μπύρα παγωμένη.)

επόμενο