Ιδιαζόντως

πραγματικά.

Επιτέλους… φτωχοί!

(Το είδα στον misha, που το είδε στην Λυγερή, που το είδε στο ΕΛΛΑΣ, που το είδε στο Εδώ Αθήναι, που το είδε στην Ελευθεροτυπία…)

Δείτε το κι εσείς τώρα!                              ekthesi_elias290_01_59524_5193cf

Του ΓΙΑΝΝΗ ΞΑΝΘΟΥΛΗ

…Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Οπως ήμασταν πάντα. Οπως οι ήρωες των παλιών αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες πόρνες. Οπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθήσει ΟΛΗ η ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό -όσπρια πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο σκύλος περίμεναν στωικά να ‘ρθει η σειρά τους…

Να ξαναγίνουμε φτωχοί όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ’ τις εκκλησιές περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου.

Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ.

Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του χώματος καταργώντας το καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού.

Να εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια ολόκληρου του Εθνους. Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή χρησιμοποιεί την πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό φορές την ημέρα να το μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως τον καιρό της εξαίρετης φτώχειας μας.

Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργασίες. Να απαγορευτεί διά ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα βασικά καλλωπιστικά των κήπων μας.

Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βοϊδόπουτσες, βέργες κι ό,τι τέλος πάντων απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης ανέχειας. Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα «τραύματα» των παιδιών. Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές -χωρίς ενστάσεις από τον Ρομπέν της ευαισθησίας, τον ΣΥΡΙΖΑ- θα αποκαταστήσουν την τρέλα και το χάος που υπαινίσσονται οι στατιστικές.

Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ’ τον Μεγαλέξανδρο, από τον Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ’ τον… Αλκιβιάδη, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν με ληστές τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων. Κανένας δισταγμός. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν. Θυμήσου και κόψ’ τους τα χέρια ή και τα αχαμνά.

Επιτέλους ας σταματήσουμε την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια.

ΠΟΤΕ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν.

Απ’ τον καιρό που σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε.

Σταματήστε το «ντόπινγκ» με το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων.
ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο τόπος απ’ τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα;
ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα στη Συγγρού;
ΠΟΙΟΣ θα καθαρίσει τη Συγγρού απ’ το αίσχος της καψουρικής ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι;
Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν άλλες υποχρεώσεις…

Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για τους τριτοκοσμικούς.

Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της κορινθιακής σταφίδας, του χαλβά Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των λατρεμένων ραδικιών. Λάδι, χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να φρεσκάρουμε στο μνημονικό μας το παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού.

Το ξέρω πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας και των άλλων χρηστικών μας αξεσουάρ. Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει, τώρα μάλιστα που ξεκινά και το Τριώδιο.

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ
κι ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας.

Του ΓΙΑΝΝΗ ΞΑΝΘΟΥΛΗ, στην Ελευθεροτυπία 7/2/2009

Σάββατο, 22 Αυγούστου , 2009 - Δημοσιεύθηκε από mnk | Eλλάς, εθνικά, επικαιρότητα, λογοτεχνία, οικονομία, ορθοδοξία | , , | 7 σχόλια

7 σχόλια »

  1. Ωραίος ! και πολύ καλή η παρουσίαση από την σελίδα σας. Σύμβολο ευημερίας η Ελιά.
    Μία διόρθωση μόνο. Η λυγερή δεν το είδε, το..διάβασε στην Ελευθεροτυπία, και ως συνήθως το μελέτησε, κι έκρινε ότι έχει μηνύματα που άξιζε τον κόπο να μοιραστεί με τους αναγνώστες ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ.
    Να θεωρήσω ότι και σεις είστε ένας από τους αναγνώστες μας ;;;;

    ‘Όπως και νάχει ,σημασία έχει ότι τελικά το περιεχόμενο του κειμένου, μας έπιασε, μας προξένησε ενδιαφέρον, μας κέντρισε ολίγον τι . Μπας και μας βολεύει ,μας δίνει μια διέξοδο στα πάσης φύσεως αδιέξοδα ;
    Την άποψη σας ν’ ακούσουμε ευχαρίστως.
    Στον ΠΗΓΑΙΜΟ αν είδατε ,δεν περιοριζόμαστε στην αναδημοσίευση ενός κειμένου, το επεξεργαζόμαστε , ανταλλάσουμε απόψεις και ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του…
    Ευχαριστώ
    Την καλημέρα μου έχετε.
    http://ligey.pblogs.gr

    Comment από λυγερή του ΠΗΓΑΙΜΟΥ | Σάββατο, 22 Αυγούστου , 2009

  2. Καλημέρα σας!
    Χαίρομαι που εγκρίνετε. Η ελιά, εκτός από ευημερία, δηλώνει και αντοχή και διαχρονικότητα. Αυτή μας έζησε, στις πιο δύσκολες εποχές, από την αρχαιότητα ακόμη. Είναι, νομίζω, σύμφυτη με τον Ελληνισμό και τη διαχρονική παρουσία του σ’ αυτόν τον βράχο που λέγεται Ελλάς. Αποτελεί το απόλυτο σύμβολο επιβίωσης, για τη φυλή μας.

    Να διευκρινίσω κι εγώ:
    1) Η επικεφαλίδα του άρθρου στο μπλογκ σας είναι λινκ, που βγάζει στην σχετική ανάρτηση του ΕΛΛΑΣ.
    2) Επιπροσθέτως, το έχετε ανεβάσει με την ακριβή διαμόρφωση που το έχει το ΕΛΛΑΣ (παραγραφοποίηση και τονισμός με bοld κάποιων λέξεων και προτάσεων), με δυο μικρές παρεμβάσεις (έχετε τονίσει με bοld μια επιπλέον παράγραφο κι έχετε τροποποιήσει σε μέγεθος την τελευταία πρόταση).
    Το ΕΛΛΑΣ δίνει ως πηγή το ΕΔΩ ΑΘΗΝΑΙ, το οποίο χρησιμοποιεί το κείμενο από το σάιτ της Ελευθεροτυπίας ως έχει, με ελάχιστες παρεμβάσεις στις παραγράφους και χωρίς καθόλου bοld. Άρα, το προφανές συμπέρασμα είναι πως η μορφοποίηση του κειμένου, την οποία έχετε χρησιμοποιήσει κι εσείς, έχει γίνει από το ΕΛΛΑΣ.
    Όλα αυτά μας δείχνουν πως το έχετε κάνει copy-paste από το ΕΛΛΑΣ (όπως κι εγώ άλλωστε). Όπερ έδει δείξαι!

    Θα μου πείτε “ναι, αλλά εγώ το είχα διαβάσει στην εφημερίδα όταν δημοσιεύτηκε και το έκανα copy-paste από το ΕΛΛΑΣ για λόγους ευκολίας!” Δεκτόν. Όμως εγώ δεν θα μπορούσα να το ξέρω αυτό, εγώ ξέρω μόνο ό,τι βλέπω. Πέραν αυτού, εφ’ όσον χρησιμοποιήθηκε το κείμενο του ΕΛΛΑΣ, η μπλογκική δεοντολογία προϋποθέτει και την αναφορά του ως πηγής.
    Κάλλιστα θα μπορούσα κι εγώ να το “τραβήξω” κατευθείαν από την Ελευθεροτυπία, χωρίς ν’ αναφέρω κανέναν άλλον ως πηγή. Σε τι θα με ωφελούσε αυτό; Θα φαινόμουν πιο “έξυπνη”; Ενώ με το να αναφέρεις τους άλλους, γνωρίζεις και κόσμο, όπως εσάς καλή ώρα. :)

    Το μπλογκ σας δεν το γνώριζα, μέχρι σήμερα που είδα το σχόλιό σας στον φίλτατο misha. Το μελέτησα για κανένα μισάωρο και μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον. Νομίζω πως θα επανέλθω.

    Εγώ πάλι έχω άλλη νοοτροπία. Όταν ανεβάζω ξένα κείμενα, προτιμώ να τ’ ανεβάζω “γυμνά”, χωρίς σχόλια και παρεμβάσεις, ώστε να βγάζει ο αναγνώστης αβίαστα κι απροκατάληπτα τα δικά του συμπεράσματα. Αν προκύψει διάλογος, μέσω σχολίων, εκφράζω βεβαίως κι εγώ τη γνώμη μου.
    Εφ’ όσον λοιπόν ζητάτε την άποψή μου για το κείμενο, πολύ ευχαρίστως να σας την πω.

    Κατ’ αρχάς, για ν’ αρέσει τόσο πολύ, σε τόσους πολλούς, (όπως προκύπτει απ΄τα σχόλια των δημοσιεύσεων) σημαίνει πως έχει πιάσει τα μηνύματα των καιρών και δίνει απαντήσεις και κατευθύνσεις σε κάποιους συλλογικούς προβληματισμούς.

    Αυτό που εγώ απεκόμισα, απ’ το κείμενο, είναι πρωτίστως η ρεαλιστική αισιοδοξία του. Μετατρέπει την απελπισία και τον φόβο της ανέχειας σε δύναμη. Προτρέπει στην επιστροφή σε σταθερότερο έδαφος, στις πατρογονικές τεχνικές επιβίωσης και στην αποβολή του νεωτερίστικου προσωπείου μας που, σε δύσκολους καιρούς σαν τους σημερινούς, γίνεται βαρίδι. Μας προτρέπει να ξανα-”βρούμε τις σωστές μας κλίμακες” και να ξανα-”θυμώνουμε σωστά”. Να επανανακαλύψουμε -και σαν κοινωνία και σαν άτομα- τις πραγματικές μας ανάγκες και ν’ αποβάλουμε τις πλασματικές. Εν ολίγοις, να επανέλθουμε στον εαυτό μας και στην αλήθεια μας, για να επιβιώσουμε απ’ την μπόρα.

    Κι επιπλέον, παρουσιάζει αυτή την αναγκαστική λιτότητα σαν μια ευκαιρία να θεραπευτεί η κοινωνία μας απ΄την πνευματική νάρκωση, την ηθική σήψη και τη συναισθηματική απονεύρωση. Κατά τη γνώμη μου, είναι ένα πολύ σοφό κι αληθινό κείμενο.

    Comment από mnk | Σάββατο, 22 Αυγούστου , 2009

  3. i’ll just stick with the sushi

    Comment από giorgio | Σάββατο, 22 Αυγούστου , 2009

  4. @ giorgio

    Καθόλου δεν αμφέβαλα!
    Άλλωστε, στην Σιγκαπούρη σούσι έχετε, όχι ελιές. :)

    Comment από mnk | Σάββατο, 22 Αυγούστου , 2009

  5. [...] το κείμενο του συγγραφέα Γιάννη Ξανθούλη μέσω του Ιδιαζόντως το οποίο έχει δημοσιευτεί στην Ελευθεροτυπία. Στην [...]

    Pingback από Επιτέλους… φτωχοί! (;) « Παρης Μπρουζος | Δευτέρα, 24 Αυγούστου , 2009

  6. Καλή σας μέρα.
    Σήμερα είδα το σχόλιό σας ,κι αυτό από κάποιο επίσκεψη που αναγνώρισα στην σελίδα μου.
    Αγαπητέ/τη μου.
    Κατ’ αρχήν δεν επιθυμώ να σας διαψεύσω . Δεν κατάλαβα όμως τίποτα απ’ όσα μου γράφετε γιατί απλά δηλώνω άσχετη , ανήξερη, ερασιτέχνης στο διαδίκτυο και δεν έχω ιδέα απ’ όσα μου λέτε περί ΕΛΛΑΣ κ.λ.π. Αν θέλετε το πιστεύετε.
    Φυσικά δεν θα απολογηθώ γιατί το ανέγνωσα από την ελευθεροτυπία και το αποθήκευσα. Θα επισημάνω μόνο ότι προσωπικά μέσα από την σελίδα μου δίνω καθημερινά δείγμα γραφής περί αναφορών των πηγών των αναδημοσιεύσεών μου κάνοντας μάλιστα όπου χρειάζεται ιδιαίτερη μνεία για τον συντάκτη. Μακριά λοιπόν από μένα ,σας παρακαλώ, οποιαδήποτε πρόθεση «υποκλοπής» ανάρτησης άλλoυ blogger και …φεύ δεν επιθυμώ να κάνω την έξυπνη. Περιορίζομαι σε ότι είμαι.
    Επί της ουσίας τώρα.
    Πολύ αξιόλογο το σχόλιό σας για την συμβολικότητα της ελιάς .Υποδηλώνη την γνώση και την εκπαίδευσή σας και χαίρομαι να συζητώ με ανθρώπους που ξέρουν και έχουν πράγματα να πουν. Αυτό προκύπτει κι από την εν συνεχεία τοποθέτηση σας στο κείμενο του Γιάννη Ξανθούλη .
    Το θεωρώ απώλεια για την σελίδα του ΠΗΓΑΙΜΟΥ της ψυχής μου που δεν καταχωρήθηκε ανάμεσα στα τιμαλφή του , όταν ήταν στην επικαιρότητα να το διαβάσουν όλοι οι αναγνώστες που τον τιμούν και δεν είναι λίγοι. Μου επιτρέπετε έστω μεταχρονολογημένα να το περάσω σαν σχόλιο στην εγγραφή , έτσι για να υπάρχει μια και αξίζει τον κόπο κατά την γνώμη μου ;
    Όσο για την επιλογή σας όταν ανεβάζετε ξένα κείμενα να μην παρεμβαίνετε και να περιορίζεστε στον σχολιασμό τους, απόλυτα σεβαστή, και δεν είστε ο μόνος που το κάνετε. Πολλοί αξιόλογοι bloggers το συνηθίζουν χωρίς με αυτό να εκπίπτει η προσφορά τους στο αναγνωστικό τους κοινό.
    Εγώ λειτουργώ διαφορετικά. Όταν ένα ανάγνωσμα μου δίνει ένα ερέθισμα ,το παίρνω συμμετέχω ,πολλές φορές γίνεται η αφορμή να επεκταθώ στις παραμέτρους του ,και να περάσω στους αναγνώστες μου μηνύματα που θεωρώ χρήσιμα για τον σκοπό που υπηρετώ. Στο σημείο αυτό ζητώ την προσοχή σας στην διαφορετικότητα που έχουμε όλοι δικαίωμα και οι σελίδες μου.
    Σας ευχαριστώ και δεν σας κρύβω την ευχαρίστηση για τον διάλογο που με προκαλέσετε να έχω μαζί σας .
    http://ligery.pblogs.gr
    http://pygemos.blogspot.com
    http://lygeri.pblogs.gr

    Comment από λυγερή του ΠΗΓΑΙΜΟΥ | Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου , 2009

  7. Παρακαλώ, είστε ελεύθερη να χρησιμοποιήσετε οτιδήποτε επιθυμείτε απο το μπλογκ μου, είτε καθ’ ολοκληρίαν είτε αποσπασματικά. Μόνο, θα παρακαλούσα σε αναφορά της πηγής, καθαρά για δεοντολογικούς λόγους. Κι εγώ χαίρομαι ιδιαιτέρως τον πολιτισμένο διάλογο και σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε.

    Comment από mnk | Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου , 2009


Γράψτε ένα σχόλιο

« Προηγούμενη | Επόμενη »